Dzień dobry, Drodzy, cześć!
Dziś obejrzałam dużo obrazów Paula Gauguina. Wczoraj, oglądając obrazy Van Gogha, przeczytałam, że łączyła go z Gauguinem relacja dość burzliwa, ale pełna wzajemnego szacunku dla twórczości.
Żółty Dom w Arles
Van Gogh zaprosił Gauguina do Arles na południe Francji, do Żółtego Domu (la Maison jaune) przy placu Lamartine, który wynajmował od maja 1888 roku.
Van Gogh marzył, aby stworzyć tam „Pracownię Południa”. Pragnął żyć i tworzyć wspólnie z zaproszonymi Artystami. Pierwszym z nich był Gauguin.
Okazało się jednak, że mieli odmienne temperamenty, inny styl malowania i inną technikę. Van Gogh lubił malować to, co widzi, a Gauguin wolał łączyć wspomnienie tego, co widział, z własną wyobraźnią. Niestety ich rozstanie było dość gwałtowne i Van Gogh mocno je przeżył.
Co mnie urzekło w twórczości Gauguina
I tak dziś poznawałam twórczość Gauguina. Urzekły mnie:
– kolory, które wyrażają nie rzeczywistość, a emocje. To jest mi bardzo bliskie;
– duże płaszczyzny koloru, takie plamy, i mocny kontur, jak w witrażu. Taki styl nazywa się kloazonizmem (od francuskiego cloison, czyli przegroda);
– połączenie tego, co faktycznie widział, z własną wyobraźnią i symboliką. Przypomina mi to Chagalla, zresztą Chagall bardzo inspirował się twórczością Gauguina;
– wpływy japońskie. Inspirował się między innymi japońskim drzeworytem. Niektóre jego obrazy wyglądają dla mnie jak kadry z filmów japońskiego Studia Ghibli!
– dekoracyjne wzory i ornamenty. Kształty jakby falują, a motywy się powtarzają;
– ogromny oddech i przestrzeń w niektórych obrazach, perspektywa z góry;
– upraszczanie przestrzeni.
Dziś dla Was trochę Jego obrazów. Wybrałam te, które urzekły mnie najbardziej. Niektóre są też w jesiennym klimacie.
Taka prosta myśl…
Pięknie jest oglądać obrazy kogoś, kto był wrażliwy i kogo cenimy jako artystę, bo możemy zobaczyć świat Jego oczami: to, co faktycznie widział, lub to, co sobie wyobrażał. A przy tej okazji możemy zobaczyć to jeszcze inaczej, poprzez bogactwo tego, Kim My jesteśmy.
A wiecie co? Aż mi serce trzepotało, gdy oglądałam te obrazy. Odnajduję się w nich ze swoją twórczością i z perspektywą dziecka.
Piękne!
Ciepło pozdrawiam,
Magda






































